W metodzie tej wykorzystuje się dwa oscylatory stochastyczne – wolniejszy %D oraz szybszy %K. Wyznaczające je linie oscylują w pionowej skali w granicach wartości od 0 do 100. Wartości graniczne przyjmuje się na poziomie 20 i 80. Sygnały kupna i sprzedaży występują po przekroczeniu przez linie oscylatorów tych wartości, tj. linie te muszą być albo powyżej poziomu 80, albo poniżej poziomu 20.
Linie występujące powyżej poziomu 80 sygnalizują stan wykupienia, linie biegnące poniżej poziomu 20 natomiast – stan wyprzedania. Sygnał sprzedaży występuje wówczas, gdy linia szybszego oscylatora %K przecina linię wolniejszego oscylatora %D powyżej poziomu 80. Sygnał kupna generowany jest w momencie, gdy linia szybszego oscylatora %K przecina linię wolniejszego oscylatora %D poniżej poziomu 20.
Zdarzają się sytuacje, kiedy linie oscylatora przez dłuższy okres czasu pozostają w jednym ze stanów (wykupienia lub wyprzedania). Dobrze wówczas wstrzymać się przed zawieraniem jakichkolwiek transakcji. Należy wówczas poczekać do momentu, aż linie oscylatorów przetną się w obszarze pomiędzy stanem wykupienia i wyprzedania. Zlecenie sprzedaży sugeruje się składać w momencie, gdy wartości oscylatora wzrosną powyżej poziomu 80, a następnie spadną poniżej tego poziomu. Podobnie zlecenie kupna zaleca się składać, kiedy wartości oscylatora najpierw spadną poniżej poziom 20, a następnie wzrosną, przekraczając ten poziom i wychodząc ze stanu wyprzedania.
Metoda ta daje lepsze wyniki, niż metoda opisana w części Podstawowe sygnały, opierająca się wyłącznie na przecięciu się linii oscylatorów. Jednak, podobnie jak w tamtym przypadku, także i tu dobrze jest zastosować dodatkowy wskaźnik, upewniający o prawidłowości składanych zleceń.
